Na drie dagen Dynamo Metalfest nog even tot onszelf gekomen op het NTKC terrein in Bladel. Op mijn rug op het oude luchtbed. Genieten van het ruisen van de wind door de bomen, het gekwetter van de vogeltjes en vooral van de rust. De Leukste maakte koffie en we aten noodles. Toen langzaamaan de spullen -met de kruiwagen- naar de auto gebracht en de tent afgebroken. Om half drie was alles ingepakt maar eigenlijk wilde ik helemaal niet weg.
Dinsdag 20 en woensdag 21 augustus
Een onrustige nacht in eigen bed -volle maan-. Nog steeds bijkomen van het festival geweld. Wat spullen opgeruimd en verder vooral weinig gedaan. Gelukkig hadden we normale bezetting op het werk en had ik een één op één dienst met instappen bij andere bewoner. Daardoor kon ik mee helpen met het voorbereiden voor het eten en voor de verandering eens niet van hot naar her lopen.
De dienst ging zo goed dat ik het nog bijna niet kan geloven. Deze bewoner kan nogal eens in de 'nee' stand staan maar hij werkte in -bijna- alles mee. Hij nam zijn medicatie nog voor het eten in, vroeg er zelfs om. At zijn bord leeg, hielp mee door af te drogen, deed zijn spullen netjes in de kluis en na een klein momentje tegenstribbelen 'dit is veel te vroeg' ging hij toch zelf zijn tanden poetsen. Hij deed zijn sleutels meteen in het mandje in zijn kast én hij ging in bed liggen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik was dan ook erg relax toe ik om half elf terug reed. Deze succeservaring is zo belangrijk, het helpt enorm om de minder leuke momenten -die er vaak genoeg zijn- wat minder zwaar te maken. Want geloof me, de complexe zorg met deze doelgroep is zwaar. Maar die blije koppies en begroetingen als je na zes dagen vrij weer binnen loopt, daar doe je het voor.
Woensdag zo druk gehad dat ik geen tijd had om foto's te maken. Wederom een dienst met tekorten in ons eigen team. Het was behelpen maar met hulp van het andere team verliep alles rustig.
Een rustige ochtend waar ik even tijd had voor mezelf. Alleen thuis, lekker bloggen -ik plaatste het journal of me blog- en blogjes lezen. Ik bestelde het boek 'Ik beval van het heelal' nadat ik een stuk op facebook las. Ik ben erg benieuwd, vrijdag in de brievenbus dus ik heb wat te doen.
Na het bloggen snel omgekleed en naar het werk gegaan. Wederom te weinig bezetting, wat onrust op de groep maar met ons motto 'Het wordt vanzelf half elf' kwam alles wederom goed. Ik merk wel dat het erg intensief is om vaker achter elkaar dit soort diensten te draaien -weer geen tijd gehad om een plaatje te knippen-.
Nog laat aan de update bezig, vrijdag vrij dus dat is niet erg. Dan belt ook de dermatoloog en kan ik melden dat de plekken op mijn rug eindelijk minder worden na twee weken intensief gebruik van de lotion. Nu hopen dat mijn armen ook rustiger gaan worden. Volgende week dinsdag UMCG dus we kunnen opnieuw de malle molen in.
Vrijdag 23 augustus
Even een dagje vrij tussen de drukke werkdagen door. Lekker lang blijven liggen en rustig opgestart. Met mijn bips op de bank geploft en een mooi stukje gebreid aan mijn deken. Daarna op visite bij mijn uitwonende 'pleegdochter'. Ze is gewend aan de stilte in haar eigen huisje. We missen de gesprekken en de gekke optredens van haar en de Puber als wij in bed liggen. Maar het geeft ook zoveel rust.
De Puber is goed bezig, heeft een nieuwe baan in een kledingwinkel en gaat vandaag haar contract tekenen. In september gaat zij hopelijk het laatste examen doen voor haar horeca opleiding, dan heeft ze ook een MBO diploma. Ze krijgt nu een mooie kans en de pakt ze gelukkig met beide handen aan.
Nadat we op visite zijn geweest wilden we uit eten maar eenmaal thuis was ik doodop. We hebben gekozen om te bestellen en hebben heerlijke sushi gegeten. Samen op de bank met Netflix was ook erg fijn. Even bijkomen.
Zaterdag 24 augustus
Vroeg wakker, toch nog kunnen slapen. Een ontzettend fijn gesprek gehad met de Leukste over de toekomst en zelfs samenwonen. En het gekke is dat ik me er goed bij voel. Gezien zijn huidige situatie en de plannen voor onze toekomst, is dat de meest praktische en financieel minst belastende oplossing. En natuurlijk lijkt het ons gewoon ontzettend fijn om een vaste plek te hebben van ons samen.
Ik ben nog lekker blijven liggen toen de Leukste weg moest, kon mijn energie goed gebruiken voor de late dienst met wederom tekorten. Een uitzendkracht in het andere team en dus escalatie. Maar dat werd goed opgepakt dus het bleef bij twee mokken door de gang. Scherven brengen geluk. Om de andere bewoners af te leiden, hebben we YouTube aan gezet. Ze mochten allemaal een liedje kiezen. Het werd Kinderen voor kinderen met Hahaha je vader (en keihard hou je bek mee geschreeuwd), hardcore, vader abraham met het smurfenlied, Kiss en ik heb Skindred gekozen. Want ja, je moet ze toch een beetje bijbrengen wat goede muziek is. 'Wel mooi' was het antwoord en geloof me, dan is het goed gekeurd.
Al met al een goede dienst gedraaid met mijn collega. Multitasken to the limit. Toen iedereen in bed lag, hebben we samen een left over shoarma broodje van de lunch gegeten. Dat hadden we verdiend. Zij ging daarna naar huis want moest de volgende dag weer vroeg. Ik heb het rapporteren op me genomen en ben tegen elf uur naar huis gegaan.
Lang opgebleven want toch wat onrust door de drukte. Toen ik Outlander had aan gezet, kwam de Puber thuis. Nog even zitten kletsen en toen toch maar naar bed. Normaal vind ik het heerlijk om alleen te slapen maar ik heb nog twee uur liggen spoken.
Zondag 25 augustus
Alweer een week achter de rug. Vandaag heerlijk blijven liggen. Ik had gehoopt nog wat langer te kunnen slapen maar 'slaap je niet, dan rust je toch' hou ik dan maar in mijn achterhoofd. Ik dronk een bakkie koffie, las wat blogjes, nam een douche en toen was het weer tijd om te werken.
Ik had er zin in, volledige bezetting. Dit wordt een makkie. En juist dit mag ik nooit meer denken want een makkie werd het verre van. Wennen aan het feit dat je niet meer van hot naar her hoeft te rennen. Even weer een stapje terug. Zuster Maaike spelen als iemand mega schommelt in suikerwaarden, dus vaker prikken. En dan gaat het mis bij de ander. Een voor mij heftige escalatie waarbij gelukkig een collega instapte. Wegens privacy kan ik er verder niet op in gaan maar het was een zeer enerverende avond. Scherven brengen geluk maar dat voelde op het moment dat ik glas stond weg te vegen wel even anders. Ik zou om tien uur vrij zijn maar ook dat liep in de soep. Ook ik mocht nog even bij een collega instappen maar uiteindelijk kwam alles weer goed. Zoals altijd, dat benoemen we dan op dagen zoals deze vaak naar elkaar. Het wordt vanzelf half elf ook als je om tien uur vrij zou zijn. Ach, en als je dan foto's van de Leukste nog eens tegen komt in je galerij -hij stuurde deze zaterdag- dan word je gewoon weer blij.
Een enerverende week dus. Maar nu lekker drie dagen vrij. Ik typ dit blogje om één uur 's nachts, wat duidelijk iets zegt over de onrust in mijn hoofd. Maar ja, het blogje hoort wel op zondag gepost te worden. Ik sjoemel dan ook met de datum zodat het plaatje weer klopt. Morgen fysio, dinsdag het UMCG en woensdag hoop ik lekker niets. Ik zal er zoals altijd weer een blogje over maken.
Een drukke en enerverende week. En wat leuk jullie toekomstplannen!
BeantwoordenVerwijderenHoi Sandra, ik zie je naam wel bij de reacties in Blogger zelf maar niet hier.
VerwijderenVandaag ook nog even een goed gesprek over de toekomst gehad, we worden er echt blij van ;)
Wat een diverse muziek wordt er gedraaid op je werk;). Petje af dat je om 1 uur in de nacht nog een blog aan het schrijven bent (alhoewel ik me ook voor kan stellen dat schrijven je hoofd leeg kan maken)
BeantwoordenVerwijderenSoms zijn er avonden dat ik van te voren al weet dat het nutteloos is om naar bed te gaan... 😉
VerwijderenNou dat klinkt als een enerverende week! Het klinkt als een pittige baan, maar altijd megaveel respect voor mensen die in de zorg werken!
BeantwoordenVerwijderenDank je! Het is enerverend en pittig maar ook heel leerzaam en fantastisch. Hopen dat het na de vakantieperiode rustiger wordt...
Verwijderen