Week 37 - Dilemma's en keuzes

Mijn vakantie is helaas anders geworden dan gehoopt. Deze week had ik geen enkele afspraak gepland. Mijn hoest werd niet beter. Dinsdagmiddag nog wel even naar mijn neefje en nichtjes geweest. Mijn Grote Vriend maakte me keihard in met schaken. Ik ben niet zo heel lang gebleven aangezien ik me nog steeds niet goed voelde. Daarna thuis lekker met boek en breiwerk op de bank.

Maandagochtend heb ik de huisarts gebeld maar de assistente zei dat ik griepverschijnselen heb en moet uitzieken. Behalve als ik koorts kreeg, dan moest ik weer bellen. Nou die koorts was er woensdag aan het eind van de dag dus toen maar de huisartsenpost gebeld om te sparren wat ik het beste kan doen. Ik kreeg complimenten dat ik paracetamol en Fluimucil genomen had en het was goed dat ik belde. Ze was heel duidelijk: morgenochtend meteen je eigen huisarts bellen. 

Omdat ik koorts had, mocht ik dan nu ook bijna meteen komen om bloed te prikken voor de ontstekingswaarden en daarna naar de huisarts. Ik was echt ontzettend ziek, zat ineengedoken in de wachtkamer, kon de drukte niet handelen en barstte in tranen uit toen ik bij de huisarts binnen stapte. Ik kwam half strompelend en hoestend de kamer binnen. Virale infectie, een heftige. Ontstekingswaarden 5. Hoe dan?! Ik gaf mezelf een schouderklopje dat ik goed bezig ben want normaal gesproken zijn deze bij mij altijd verhoogd. Maar goed, geen ontsteking, geen antibiotica. Maar wel Prednisolon en Codeïne. Mijn huisarts noemt het een paardenmiddel. De één om mijn longen tot rust te laten komen en de ander om de hoestprikkel -en die is het meest vervelend- te onderdrukken. Zo incontinent als de pest doordat ik de hele dag hoest dus ik was een blij mens met deze medicatie. 

Ik vertelde de huisarts dat ik snel beter wil worden want maandag begin ik bij mijn nieuwe werkgever. Nou Maaike, je bent hartstikke besmettelijk dus dat lijkt me geen goed idee. Uhm. En met de Codeïne mag je geen auto rijden. Dus. Ik had even moeite met schakelen. Hij zei echt dat ik maandag niet aan het werk kan. Ik heb die gedachte maar even geparkeerd en was blij dat ik thuis weer op de bank kon liggen. Wat een ochtend. 

Het was wikken en wegen maar ik heb besloten contact op te nemen met mijn nieuwe werkgever. Met de melding dat ik met een dilemma zit. Ik werd al gauw na het mailtje gebeld. Ik heb mijn situatie uitgelegd. Dat ik al ruim twee weken hartstikke ziek ben, ar alles aan gedaan heb om beter te worden maar dat ik hartstikke besmettelijk ben en niet wil dat ik de kwetsbare mensen aansteek en iedereen straks ziek is. Ik kreeg begrip, ik kreeg een compliment en er werd me verzekerd dat ik nog steeds een goede indruk maak. Wat een opluchting! Daarna nog even een teamleider gebeld met dezelfde mededeling, zij geeft het door aan de planning -die zo keihard geeft gewerkt om het rooster rond te krijgen maar nu alles weer opnieuw moet doen-. Maandag even contact opnemen met mijn leidinggevende. Maar nu eerst echt uitzieken en tijd nemen om er daarna met volle energie tegenaan te gaan.

Vanmorgen heb ik nog even op Postcrossing gekeken met de energie die ik toen nog wel had. Weer drie kaarten verstuurd. Ik kreeg er dinsdag eentje uit Finland. Dochterlief is zo lief geweest ze voor me naar de brievenbus te brengen. Bovenstaande kameel heb ik bij Hema gekocht waar ze ook nog een grappige hond met zonnebril en een tompouce hadden. Gelukkig heb ik nog een stapeltje kaarten liggen dus ik hoef me niet te vervelen. Tenminste, als ik in de aankomende dagen zelf weer een kaart krijg want ik zit op mijn limiet van versturen. 

Helaas zijn mijn foto's niet scherp wanneer ik ze in Canva maak en in mijn blog upload. Mocht er iemand van jullie zijn die ook met Canva werkt en weet welke afmetingen ik moet gebruiken, laat het me even weten. Ik vind het bloed irritant. 

Het ziek zijn is naar mijn mening een signaal van mijn lichaam dat ik echt een grote stap terug moet doen en nu echt eens aan mezelf moet denken. Ik neem dus mijn tijd. Ik zit veel op de bank met mijn boek en breiwerk. De Memory Blanket begint te groeien en stiekem heb ik nieuwe bolletjes sokken garen gekocht om ermee verder te kunnen. Vandaag is het vrijdag en is de week voorbij gevlogen. Morgen ben ik een dagje alleen, ik heb voor makkelijk eten gezorgd en zondag is de Leukste weer thuis. Ik weet niet of het me dan lukt om een verslag te schrijven van het weekend. Er zal niet veel te melden zijn aangezien ik heel rustig aan doe en niet op pad mag en kan. Ik maak er maar het beste van. De weekupdate is dus wat eerder dan normaal maar dan hebben jullie in elk geval iets te lezen...