Een half jaar lang van de wereld. Op 10 juni ben ik geopereerd. De operatie is goed gegaan. Mijn baarmoeder en eileiders zijn verwijderd, mijn eierstokken behouden. Na het pathologisch onderzoek bleek dat ik adenomyose had in mijn baarmoederwand. Wegens mijn fibromyalgie en hoge bloeddruk ging het herstel erg moeizaam en moest ik een nachtje langer in het ziekenhuis blijven.
Wat een reis is dit geweest. Het is morgen precies drie maanden geleden dat ik geopereerd ben. Ik heb twee nachten in het ziekenhuis gelegen en toen ben ik naar huis gestuurd. Dit was geen fijne ervaring kan ik je vertellen. Hier is later melding van gedaan door degene die mij geopereerd heeft.
Drie weken later heb ik een hele heftige bloeding gehad waardoor ik nog een nachtje in het ziekenhuis moest verblijven. Deze keer ging dat heel anders. Ik had het geluk dat de afdeling vol was en ik naar de kraamafdeling mocht. Ik had daar een eigen kamer en er hing een heel andere sfeer dan op de verpleegafdeling met leerlingen. Het was alsof ik een nachtje hotel geboekt had voor mezelf. Dankzij de lieve verpleegsters heb ik nu ook een hele fijne ervaring gehad.
Het herstel gaat moeizaam. De hoge bloeddruk is onder controle met medicatie. Ik probeer mijn conditie te verbeteren door veel te wandelen en erg goed op te letten wat ik eet. Ik heb nog vaak een 'offday' waarop niks lukt en ik gewoon wat zit te breien op de bank. Maar er zijn ook zeker dagen bij waarop het beter gaat. Afgelopen weekend 7.5 km gewandeld. Ik was doodop maar ik heb het wel gedaan. Ik ben intussen op mijn werk geweest voor een gesprek met het clusterhoofd en de bedrijfsarts. Ik begin met één uurtje per week aanwezig zijn. Boventallig dus, geen verantwoording en rustig aan opbouwen. Dit wordt al gauw twee uurtjes maar ik was afgelopen vrijdag erg blij er te zijn en de bewoners waren ook super enthousiast. Ze hebben me gemist!
Verder is er weinig veranderd. De verkering is nog steeds aan en hij is gesetteld in zijn eigen huisje. Sinds drie weken is daar iemand bij gekomen. Minoes. De allerliefste lapjeskat van de hele wereld. Na vijf dagen achter de kast en gedwongen voeren ging ineens de knop om en kwam ze kroelen op de bank. En nu is het mijn vriendinnetje. Ze is constant om me heen en houdt af en toe mijn 'draadje voor me vast' als ik zit te breien. Ik ben een hondenmens maar zij heeft mijn hart veroverd.
De aankomende tijd zal ik proberen wat te delen van de projecten waar ik mee bezig ben. Ik heb een prachtige Linus Sjaal gebreid en ben begonnen aan een nieuwe deken haken. Dit was even een blog om jullie te laten weten dat ik er nog steeds ben. Ik zal ook weer jullie blogs gaan lezen. Het gaat met ups en downs maar ik kom er wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten