Week 34 - 2025

De kwaliteit van de foto's laat te wensen over maar het was weer een goede bak herrie. Donderdagavond een late dienst gedraaid en zwaar vermoeid thuis gekomen. Besloten om vrijdagochtend mijn tas in te pakken en daarna op weg te gaan. Naar Bladel op een NTKC terrein de nieuwe tent opbouwen en dan door naar Eindhoven.

Toen we eenmaal onderweg waren, kregen we bericht dat mijn schoonmoeder heel hard achteruit ging. Na wikken en wegen besloten om toch door te rijden. Om te proberen ondanks dit nieuws -en op aanraden van schoonvader- toch een fijn festival mee te maken. De tent was een uitdaging in de hitte en met mijn lichamelijke gesteldheid maar het is gelukt. Hij is ruimer dan we dachten en het opbouwen is te doen. Toen alles uitgepakt was, zijn we naar Eindhoven vertrokken. 

Helaas was de organisatie niet heel goed voorbereid op de drukte dus er was een ellenlange rij en het zou uren duren voordat we binnen waren. Zwaar chagrijnig omdat ik mijn energie al verspild had aan het eind lopen vanaf de parkeerplaats en de Leukste omdat hij de band zou missen waar het voor hem om ging. We waren niet de enige die er de pest in hadden. Na een half uur in de rij, kwam er iemand van de beveiliging dat we mochten omdraaien naar het VIP punt. Waar we notabene de heenweg langs liepen maar toen verwezen werden naar de andere ellenlange rij. Maar goed, we waren binnen een uur op het terrein. De laatste twee nummers van de band meegekregen en toen gaan struinen over de festival markt.

Moe maar voldaan keerden we terug naar de tent, een klein half uurtje rijden. Ik ben vrijwel direct in slaap gevallen en werd om kwart over vier wakker omdat ik met mijn kont op de grond lag, het luchtbed bleek dus toch lek te zijn. Ik was zo moe dat ik nog even in slaap ben gevallen. Maar wel ontiegelijk brak natuurlijk. Gelukkig hadden we goede stoelen mee, helaas was de Leukste suiker vergeten en de bak straffe koffie heb ik dus overgeslagen. Schoonmoeder ging meer achteruit en we hebben toen besloten de tent af te breken, wel naar Dynamo te gaan maar dezelfde nacht nog huiswaarts te gaan. 

Dag twee was bijzonder. De muziek was matig, ik heb er sowieso niet heel veel mee. Ik ga mee voor de sfeer en soms heb je dan een band die toch wel heel leuk blijkt te zijn. Zo had ik dat met de Japanse band Hannebie. We waren ons constant bewust van het feit dat we elk moment vervelend nieuws konden krijgen maar konden toch een beetje genieten. De Leukste bij het podium en ik op een bankje wat verder weg. 

In de avond ging de Leukste ook weer kijken. Ik werd onrustig, stuurde hem een appje. Keek nog even bij de band toen ik naar de markt liep -ik vond de muziek tien keer niks en had een houten kont van het harde bankje-. Ik heb zelfs nog even vooraan staan kijken. Toen de band klaar was duurde het heel lang voordat de Leukste terug was en wat bleek? Telefoon gestolen!

Dat kon er ook nog wel bij. Wat een gedoe. Gelukkig had ik mijn nummer gedeeld met de familie. We hebben een stuk van Within Temptation gekeken en toen waren we er klaar mee. We moesten nog twee en een half uur rijden. Eerst snel een Maccie en toen naar huis. Om half drie kropen we in bed. Twee uur later werd ik ziek -ik bespaar jullie de details- en om acht uur ging de wekker weer om naar de schoonfamilie te vertrekken. Weer twee uur in de auto. 

Het was een rare dag. We hebben afscheid genomen van mijn schoonmoeder, het was een aflopende zaak. Besloten om weer naar huis te gaan, maandag ons ding te doen. De Leukste zijn meiden ophalen en ik werken. Dat werd allemaal anders toen het (verlossende) nieuws om half vijf kwam. Mijn schoonmoeder is rustig ingeslapen. De Leukste werd gevraagd om toch die kant op te komen. Meteen geregeld op het werk dat ik weg kon. Ik heb de meiden opgehaald en de Leukste is naar zijn familie gegaan. We hebben er een meidenavond van gemaakt. Gelukkig zijn de meiden super lief en helpen ze met alles mee. We hebben gister boodschappen gedaan en zijn naar de plas hier in de buurt geweest om af te koelen. 

Nu ik dit typ, moet ik er nog van bijkomen. Ruimte voor eigen emoties waren/zijn er niet want ik moet vier kinderen en een man opvangen. Daar komt bij dat ik vanavond moet werken en ga melden -met mijn andere collega's- dat we ander werk gaan doen. Ik heb nog een aantal diensten tot zondag 31 augustus dus ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. 

Deze week dus waarschijnlijk van mijn kant geen blogs meer want druk en zaterdag is de uitvaart. Ik ga maar weer door op karakter en zal in mijn vakantie tijd voor mezelf krijgen. En die neem ik dan ook.