Week 38 - Uitzieken en bijtanken

Maandag 15 september

Voordat mijn wekker ging, werd ik al gebeld door mijn -nieuwe- leidinggevende. Ze vroeg hoe het ging dus ik vertelde dat ik al drie weken heel erg ziek ben. Ik was er vanuit gegaan dat collega dat wel aan haar had doorgegeven. Maar nee, dus ik kwam er meteen maar mee in huis vallen. Heftige virale infectie, hartstikke besmettelijk, geen risico willen nemen, medicatie waarmee ik geen auto mag rijden, drie weken niet geslapen en tijd nodig om aan te sterken. En hoe fijn is het dan als je alleen maar begrip krijgt voor de situatie. Ook het advies om goed uit te zieken. Mocht er nog een week voor nodig zijn dan is dat wat het is. Een nieuwe baan vergt veel energie dus het is belangrijk dat ik helemaal opgeknapt daar aan het werk ga. We bellen maandag opnieuw om te kijken hoe het dan gaat.

Vlak na dit telefoontje belde de verpleegkundige dat er een afspraak was uitgevallen en hij al om half elf bij mij kon zijn. Ik hoefde dus niet lang meer te wachten tot mijn eerste Zoladex injectie. Ik zag er niet echt tegenop maar was wel nieuwsgierig naar hoe het werkt en welke bijwerkingen ik zou kunnen hebben. Hij legde alles rustig uit, vroeg of ik de naald wilde zien -tuurlijk! cool!- en vertelde hoe hij de injectie ging zetten. Ik mocht op de bank gaan liggen, hij pakte een huidplooi -die zitten er op mijn buik gelukkig in overvloed- en het enige wat ik voelde was een scherpe prik. Links van mijn navel een pleister en klaar. Als het elke keer zo mag gaan dan teken ik ervoor. 

Ik voel gelukkig niets zitten. Het is een soort staafje wat geïnjecteerd is dat hormonen afgeeft gedurende vier weken. Het lijkt op het Implanon. Al kreeg ik daar verdoving voor. Tegen drie uur vanmiddag kreeg ik buikpijn. Voor mij de 'normale' pijn bij mijn menstruatie. Mijn hele onderbuik voelt beurs en bij het plassen was het ook gevoelig. Ik ben dus heel benieuwd of ik ongesteld ga worden of dat dit de endometriose is. Want dit hormoon (gosereline) legt de eierstokken tijdelijk 'stil' en verlaagt de productie van oestrogeen. Dus het zou vreemd zijn als nu de menstruatie ineens komt. Het kan ook zijn dat ik nu de endometriose plekken voel die rond mijn baarmoeder en eierstokken zitten. Het nare gevoel zit altijd bovenaan mijn baarmoeder en rechts onderin de buik naar de eierstok. In het geval van endometriose is dat dus logisch. Het blijft gissen tot de juiste diagnose gesteld is. Ik houd daarom maar een dagboekje bij van wat ik voel deze week om dan door te geven bij het gesprek met de gynaecoloog. 

Dinsdag 16 september

Volgens mij heb ik vannacht voor het eerste sinds maanden niet lopen spoken. Niet de halve nacht wakker van het hoesten en daardoor naar het toilet moeten. Niet om drie uur wakker voor de volgende plafonddienst. Wel wakker van Dochterlief die naar haar werk ging en de Leukste die vroeg wakker was maar dat hoort erbij. Het was een raar idee dat ik mezelf om half negen afvroeg of de nacht al voorbij was. 

Rustig opgestart met een bakje koffie en breiwerk. Heerlijk de wollen sokken weer aan met dit herfstige weer. Ik geniet ervan en ben helemaal klaar voor het seizoen. Vroeg donker, kaarsjes aan en knus op de bank. Ik ben er echt aan toe. Nu meer dan ooit. De afgelopen tijd is gewoon veel te veel geweest zodat ik nu ook echt de rem ingetrapt moet houden tot ik helemaal opgeknapt ben. En dat doe ik dan ook. Morgen de laatste dag medicatie dus eerst maar eens zien hoe het donderdag en vrijdag gaat. Het zal afkicken worden van die troep. Ik ben nog nooit zo ontspannen geweest. Het helpt in elk geval wel. Nu zelf doorgaan met heel goed luisteren naar mijn lichaam en mijn hoofd.

In de avond bezig geweest mijn Tumblr te veranderen. Ik krijg het alleen nog steeds niet voor elkaar mijn plaatje -volgens mij officieel favicon- bovenaan in de balk te veranderen. Het is me ooit gelukt maar ik heb geen idee hoe ik dat destijds gedaan heb. Ik ga Instagram ook nog op de schop gooien. Alles is toe aan verfrissing.

Woensdag 17 september

Nog steeds langzaam opstarten met een bakje koffie en medicatie. Weer een nacht in één keer doorgeslapen, zo fijn. Mijn laatste pilletje Codeïne bewaar ik voor de nacht. In de hoop dat ik dan nog steeds niet hoef te hoesten. Heel langzaamaan knap ik op. Vandaag bezig geweest met foto's uitzoeken die boven de eettafel komen te hangen. De oude waren aan vervanging toe. Allemaal zwarte lijstjes deze keer om het een beetje rustig te houden. Dochterlief is voor me naar de Action geweest. Met mijn autootje want ja ze heeft haar rijbewijs en nu ik zelf niet weg kan -het is een kwestie van los laten- kan ze zelf mooi op pad. Aangezien ze een toiletstop had bij mijn vriendin in haar winkel, kon ze mooi nog even voor me shoppen. Heel fijn dat ze dit nu voor me wil doen, ze is goed bezig.

Ondertussen regent het weer en geniet ik ontzettend van het feit dat de herfst er aan komt. Al zag ik dat het van de week nog echt warm gaat worden, ik kijk uit naar de koudere, donkere dagen. Mijn Memory Blanket groeit snel nu ik er tijd voor heb. Stiekem gebruik ik niet de restjes maar het begin van de bolletjes sokken garen. Sokken breien is nu nog even wat te veel van het goede, daar moet ik teveel bij nadenken. Dat komt ook wel weer. 

Donderdag 18 september

Vandaag de eerste dag dat ik alleen mijn levoceterizine pilletje neem. Ik moet zeggen, het is goed gegaan. Ik merk dat ik af en toe wat hoest maar dat is niets vergeleken met de afgelopen weken. Vannacht maar één keer uit bed geweest om naar het toilet te gaan. Vanmorgen op tijd er uit om de plastic container aan de weg te zetten. Daarna op mijn dooie gemak de toiletten schoongemaakt, afval weggegooid en later op de dag mijn slaapkamer opgeruimd en schoongemaakt. Boven het bed wat nieuwe fotolijstjes opgehangen en toen was de energie op. Genoeg gedaan. Eerst maar even bijkomen met een breiwerkje op de bank. Ik heb een heerlijke risotto gekookt, een was gedraaid en gedroogd en nu even blogjes lezen. Ik probeer elke dag mijn weekupdate bij te houden. Morgen nog wat kleine taakjes en dan komen morgenavond de meiden weer. Dan is het even gedaan met de rust. Maar, ik laat het meeste aan hun vader over, ik moet niet voor niets rustig aan doen.

 

Vrijdag 19 september

Donderdagavond werd even wat minder leuk. Vermoedelijk doordat de Prednisolon en Codeïne helemaal waren uitgewerkt, kreeg ik ontzettende buikpijn. En dan op de manier die ik eerder maandelijks had. Met weeën en al. Gelukkig hielp twee paracetamol om de scherpte er af te krijgen en heb ik gedurende de nacht geen last gehad. Zoladex doet in elk geval zijn werk.

Vrijdagochtend voelde ik me minder goed. Toch op zolder aan de gang gegaan om kampeerspullen achter de schotten te krijgen en de bedden voor de meiden weer te kunnen neerzetten. Toen ik dat had gedaan, was mijn energie even op. Ik ben op bed gaan liggen en heb twee uur liggen slapen. Toen was ook duidelijk waarom ik zoveel buikpijn had, toch een bloeding. Daarna door met de was, alles is er nu doorheen. Alles nog altijd in slowmotion maar zo kom ik er ook. 

Zaterdag 20 september

En net als je probeert wat langer te slapen dan normaal, gaat er een wekker van één van de puber meiden af om zeven uur 's morgens. En natuurlijk kun je dan niet meer slapen. Dus om half acht een bakkie koffie en breiwerk. Gisteravond keken ze een film en zocht ik de rust op. Ik heb heerlijk op bed liggen lezen en ben daarna rustig in slaap gevallen. De meiden gaan vandaag op pad met hun vader, ik doe het nog steeds rustig aan. Op dit moment starten ze allemaal op, de één zit al aangekleed op de bank en heeft al ontbeten, de ander komt net onder de douche vandaan. De laatste ligt nog te luiwammesen op bed. Het gaat mij allemaal niet snel genoeg. Maar dat komt omdat de hormonen door mijn lijf gieren. Met al dat gedrentel om me heen vind ik het lastig mijn rust te bewaren. Het zijn prikkels die me nu echt teveel zijn. Daarom ben ik blij dat ze straks op pad gaan en ik weer even alleen kan zijn. 

Helaas kwam de buikpijn weer in alle hevigheid terug en was paracetamol mijn redding. Ik ben vroeg naar bed gegaan want ik was kapot.

Zondag 21 september

Weer vroeg wakker, vreselijke hoofdpijn dus maar weer paracetamol. Het is één van de bijwerkingen. Bakje koffie en breiwerk, de jongste van het stel was filmpjes aan het kijken tot de rest van de luiwammesen uit bed kwam en het ontbijt ging regelen. Na het ontbijt ook maar Aleve genomen, de hoofdpijn was niet te doen. Gelukkig hielp dat en kon ik lekker lezen en breien. We hadden een echte luie dag en niemand vond het een probleem. Het lukte me zelfs om aan een sok te beginnen. Niet te moeilijk en rustig aan. De meiden zaten te kleuren, te lezen of een spelletje te doen en iets na vijf uur werden ze weer weggebracht. Even weer een moment alleen. Ik zorgde voor het avondeten en na het eten werk ik mijn weekupdate bij onder het genot van een kopje koffie. 

Hopelijk is mijn volgende weekupdate wat positiever. Ik ga er vanuit dat ik nu het ergste gehad heb. Gelukkig is het met paracetamol en Aleve te doen. Nog steeds rustig aan. Morgen weer contact met mijn leidinggevende -wat ik nog heel spannend vind- waarin ik moet aangeven dat ik nog echt wel een week nodig heb. Ik had gehoopt te kunnen zeggen dat ze mij in kunnen plannen maar het is wat het is.