Week 39 - Nog steeds rustig aan

Maandag 22 september

De week begon weer langzaam. Nog steeds hoofdpijn en doodmoe maar ik ga langzaam verder. Stapje voor stapje kom je er ook. Ik merk dat de hormonen door mijn lijf gieren en dat mijn brein er onrustig van wordt. Er zijn momenten dat ik me plotseling zwaar depressief voel maar ik heb geen idee waar het vandaan komt. 

Ik heb -zoals afgesproken- mijn leidinggevende gebeld en aangegeven dat ik nog zeker een week nodig heb om aan te sterken maar dat ik graag volgende week wil beginnen met inwerken. Wederom alle begrip en ze was blij te horen dat ik toch wil beginnen. En lukt het dinsdag niet, dan mag ik naar huis gaan. Zo fijn om je ondanks dat je ziek bent, welkom te voelen. 

Maandagavond vroeg naar bed -want hoofdpijn- en een uur later zat ik dan weer met de emmer op het toilet. Trillende benen, hartkloppingen en het gevoel van in paniek raken. Ik had het al tijden niet gehad. Misschien is het toch een beetje afkicken van de medicatie, klinkt wat vergezocht maar Prednisolon en Codeïne is troep. En omdat mijn lichaam toch al heftig op pillen reageert, is de kans aanwezig dat dit erbij hoort. Het is net of mijn lichaam in reset vliegt, alles moet er uit. Het lucht wel op moet ik zeggen maar jeetje wat was het heftig. 

Dinsdag 23 september

De ochtend wederom rustig begonnen. Lekker zitten breien onder het genot van een bakje koffie en tegen de middag de boodschappen aangenomen van de AH. Ik heb de vaatwasser gedaan en de boel een beetje opgeruimd, verder kwam er weinig uit mijn handen. Om half negen naar bed gegaan, ik hield het niet langer vol. Ik ben dan ook meteen in slaap gevallen. 

Woensdag 24 september

De dag opgestart zoals ik de laatste tijd altijd doe. Daarna een was gedraaid, in de droger gegooid, opgevouwen en opgeruimd. Het lijkt wel aan de hormonen te liggen dat ik wil dat alles meteen word opgeruimd. Een soort nesteldrang zou ik het kunnen noemen. Elke avond na het eten meteen de vaatwasser doen -terwijl dat de 'taak' van de Leukste is- zodat het aanrecht -en daarmee de keuken- netjes is. Ik kan niet tegen de prikkels die het geeft als mijn huisgenoten weer dingen laten slingeren. Blame in on the hormones.

In de middag word ik gebeld door de planner, in goed overleg het hele rooster doorgenomen. De diensten die ik anders al zelf zou werken worden inwerkdiensten. Er stond meteen een vergadering na een vroege dienst maar die mag ik skippen. En ook zij gaf aan dat ik naar huis mag als het nog niet lukt. 

Donderdag 25 september

Nu ik dit blog aan het voorbereiden ben -het is intussen al zaterdag- merk ik dat ik vrijwel geen foto's heb gemaakt. De week is ondanks dat ik niet veel gedaan heb, voorbij gevlogen. Ik start weer rustig op, neem paracetamol en Aleve tegen de hoofdpijn en geef de planten water. In de middag voel ik me beter en wilde ik -hoe dan ook- de badkamer schoonmaken. Dat is zo een klus waar mijn lichaam moeite mee heeft maar ik dacht ik voel me toch al k*t dus ik doe het maar gewoon. Dus alles leeggehaald, schoongemaakt, de tegels ingespoten en geschrobd en daarna de hele vloer aangepakt. Want geloof me, het was hard nodig. Niet mijn meest favoriete klus -en dus ook niet van mijn huisgenoten- maar ik vind het zeer belangrijk dat het schoon is. Het kostte wat moeite maar in etappes heb ik het voor elkaar gekregen. Daarna op de bank geploft en de Leukste gevraagd om te koken. In de avond zitten breien en toen ook weer vroeg naar bed.

Vrijdag 26 september

De Leukste was voorbereidingen aan het treffen voor zijn bosweekend en ik startte rustig op. Samen een bakkie koffie gedronken en toen even zitten breien. Later in de middag heb ik -sinds tijden- weer iets gebakken. Ik had een appeltaart mix gekregen bij het afscheid van mijn vorige werk maar de appels waren niet geleverd door AH. Ik had nog een tros bananen liggen, een recept gevraagd aan ChatGPT en het is zowaar gelukt. In een cakevorm want natuurlijk kon ik de taartvorm niet vinden. Dochterlief heeft hem goedgekeurd en we kunnen er samen van smikkelen aangezien de Leukste het niet lust. 

De Leukste gaat in de middag richting het bos, ik draai nog een wasje en Dochterlief vertrekt tegen de avond met haar vriendje. En dan heb ik het rijk alleen. En toen kwam er weer zo een depri gevoel. Deze keer dacht ik ach laat maar komen, het hoort erbij. Dat ging een stuk beter. Ik keek een stukje van de film Into the wild en zette een muziekje aan op de koptelefoon. Ik genoot van een glas thee en een stukje bananencake -want het lijkt niet op taart- en daarna ben ik lekker mijn bedje ingekropen.

Zaterdag 27 september

Om zeven uur word ik wakker, ik heb heerlijk geslapen in alle rust. Ik blijf nog even liggen en ga dan toch maar mijn bed uit. Terwijl ik gister nog het plan had om vandaag naar mijn favoriete winkel te gaan, blijf ik thuis. Vanmiddag ga ik naar de verjaardag van mijn nichtje en dat is het eerste 'uitje' sinds drie weken. Ik weet dat dat energie gaat kosten en ik heb vrede met de keuze die ik maak. 

Twee postcrossing kaartjes op de brievenbus gegooid en toen naar mijn nichtje. Het auto rijden was weer even wennen. Veel prikkels. Ik kwam trillend aan bij 'La Familia' maar het ging goed. Ruim twee uur in het getetter gezeten met overprikkelde kinderen. Mijn nichtje was blij met haar cadeau en ze hebben me allemaal loten verkocht en kinderpostzegels. Goed zaken gedaan met Tante Maaike. Ik was blij dat ik weer thuis was in een prikkelarme omgeving en toch was het even gezellig om onder de mensen te zijn. 

Gelukkig had ik een bakje risotto uit de vriezer gehaald. Dat heb ik in de pan geknikkerd en na het eten ben ik op de bank geploft. Lekker op tijd mijn bedje in gegaan.

Zondag 28 september

Om zes uur was ik klaarwakker. Een goede nacht gehad, even onrustig wakker geweest maar daarna gelukkig weer in slaap gevallen. Toch ook wel erg fijn om alleen in bed te liggen. Geen gesnurk, geen prikkels. Klinkt heel naar maar het is gewoon wat het is. 

Rustig opgestart met een bakkie koffie en breiwerk. Beetje tv gekeken maar dat werd al gauw teveel. Het was koud en mistig buiten en even dacht ik dat het geen weer was om het huis uit te gaan. Later trok de mist weg en kwam de zon enthousiast tevoorschijn dus ik heb mezelf van de bank gesleept, in de kleren gehesen en ben naar mijn favoriete winkel gegaan want ze hadden koopzondag.

Weer veel prikkels onderweg maar de zon maakte veel goed. Bijgekletst en geknuffeld met de eigenaresse onder het genot van een bakkie koffie. Ik heb een broek en een warm vest gescoord. Daarna nog heel even door de stad gelopen. Soms mag je lief zijn voor jezelf dus ik gaf mezelf -nog- een paar Adidas sneakers cadeau, ik kocht een cadeautje voor de Leukste en at een broodje bij de Hema. Toen was mijn kruit verschoten en ben ik naar huis gegaan. 

Even rustig gezeten en nu mijn weekupdate posten. De Leukste is onderweg naar huis van zijn bosweekend en ik ga zo weer lekker zitten breien. De week is in elk geval beter gegaan dan de weken hiervoor. Er zit eindelijk een stijgende lijn in. Aankomende week eindelijk beginnen met inwerken. Dinsdagochtend gaat de wekker om half zes en ja, ik vind dit spannend. Maar hoe dat gaat, dat lezen jullie volgende week.