Week 40 - Eindelijk aan het werk bij mijn nieuwe werkgever

Maandag 29 september

Het weekend was waarschijnlijk toch wat te veel van het goede. Vandaag begin ik de week met een offday. Ik heb totaal geen energie en wederom zeurende hoofdpijn dus ik doe -afgezien van sokken breien- niets nuttigs. De hele dag op de bank gehangen in een soort van chagrijnige waas. Het is wat het is en ik accepteer dit dan ook maar. Er is ook wel een beetje onrust omdat ik mijn wekker om half zes moet zetten, ik slaap dan ook niet veel. 

Dinsdag 30 september

De halve nacht liggen draaien in bed. De Leukste lag weer bomen te zagen dus die heb ik af en toe een por gegeven. De laatste keer dat ik op de klok keek, was het kwart over vier. En toen ging de wekker om half zes. Die viel best tegen. Mezelf uit bed gesleept, een kopje koffie met een bakje Griekse yoghurt en toen moest het gaan gebeuren. Dikke mist, ik had het geluk dat ik auto's voor me had dus het langste stuk kon ik daar gewoon achter aan rijden. Het laatste stukje was werkelijk een uitdaging. Ik zag misschien een meter voor me, tussen de bomen. Gelukkig zaten er zwarte stroken langs de weg en kon ik een beetje zien waar ik heen moest. De heenweg was dus al een grote uitdaging. 

Mijn collega kwam wat later aan dan ik en we zijn de dienst gaan voorbereiden. Vandaag werd ik ingewerkt op een één op één dienst. Het voelt als een warm bad en erg welkom. Zodra ik het terrein op rijd, voel ik rust. Het is een -zelfvoorzienend- dorp opzich in het bos. Een antroposofische woongemeenschap. Ik kan mezelf zijn en hoef niet na te denken als ik met collega's praat. Het is een heel nieuwe ervaring. En jeetje, het voelt goed. Dat je met een bewoner een pony gaat verzorgen en 'uitlaat' in een bos, voelt niet als werken. Het voelt heerlijk en vrij. We vonden prachtige kastanjes en na de wandeling hebben we de pony in de wei gezet. De ochtend vloog voorbij. De vergadering heb ik nog even overgeslagen dus goed mijn grens aangegeven en bewaakt. Ze begrepen het volledig. Ik heb even met een collega staan kletsen en daarna naar het winkeltje geweest -daar heb ik een paar hele mooie kaartjes gescoord- en naar de receptie gelopen om achter een inlogcode en sleutels aan te gaan. Natuurlijk was er niemand aanwezig dus heb ik mijn collega's zojuist gemaild.

Morgen heb ik weer een vroege dienst -de wekker wederom op half zes- maar dan op de groep. Ik word ingewerkt door collega's die ik ook met het mee lopen heb gezien. Ik werk op twee groepen en doe één op één begeleiding, dat valt onder meerzorg. Intensieve begeleiding. Vanavond weer een beetje op tijd mijn bedje in. En morgenmiddag kan ik bijtanken. 

Woensdag 1 oktober

Weer om half zes de wekker, deze keer valt hij echt tegen. Ik sleep mezelf uit bed, neem een bakkie koffie en ga dan lekker op tijd richting werk. De opstart was best chaotisch en even aanpakken, daarna was er een poosje tijd om dingen te regelen terwijl bewoners op hun werk waren. Ik heb intussen een inlogcode en kan bij mijn mail. Nu alleen nog een sleutel.

De dag gaat opzich redelijk snel voorbij, ik merk wel dat ik erg moe ben en blij ben dat het ineens kwart over twee geweest is. Ik doe dan ook niets nuttigs meer als ik thuis kom. 

Donderdag 2 oktober

De beide werkdagen hebben er behoorlijk ingehakt. Donderdag is een offday en dat is logisch. Ik draai toch nog drie wassen en werk alles weg. Ik doe de vaatwasser en ruim de keuken op. Verder zit ik lekker te breien op de bank. Uiteindelijk ga ik voor mijn doen best laat naar bed. 

Op Postcrossing zie ik dat er weer twee kaartjes van mij zijn aangekomen en kan ik er weer twee versturen. Ik probeer er iets leuks van te maken en ze liggen klaar voor de brievenbus.

Vrijdag 3 oktober

Als ik wakker word, zie ik dat uitslapen toch echt nog wel lukt. Het is half tien. Natuurlijk heb ik mijn huisgenoten horen vertrekken maar ben dus ook weer in slaap gevallen. Ik start lekker rustig op en ik kijk wat tv terwijl ik verder brei aan mijn sokken. 

In de middag belt een collega dat het teamuitje niet doorgaat. Ik had er ook geen energie voor dus vind het geen probleem. Na het gesprek ga ik achter de computer zitten om te kijken of ik mijn werkmail kan regelen en -na wat gepruts- is dat gelukt. Ik heb de app op mijn telefoon ook werkend gekregen dus nu is bijna alles gereed. Ik check Postcrossing en kan weer een kaartje versturen. Ik schrijf er meteen eentje, hij gaat naar Bremen. Hopelijk ontvang ik binnenkort ook weer een kaartje, de vorige is opgegeten door de postbode denk ik. Hij stond wel in de PostNL app maar is nooit aangekomen. Gelukkig kon ik de achterkant van de kaart in de app lezen net als de code die je moet invoeren als je een kaart ontvangen hebt. Op de site van Postcrossing zelf kon ik de kaart wel zien omdat de afzender een foto had toegevoegd. Zo jammer dat hij dan niet aan komt. 

Zaterdag 4 oktober

De wekker ging om kwart over zeven zodat ik rustig aan kon doen. Ik had een dagdienst van negen tot vijf. De Leukste was jarig maar sliep op zolder dus ik ben maar gewoon naar het werk gegaan. De cadeautjes konden later wel. Mijn eerste keer zelf werken op de groep. Ik had één keer mee gekeken, wat inwerken word genoemd. Wel in overleg met de planner of ik het aandurfde om de dienst zelf te draaien naast twee vaste medewerkers. Het was wat zoeken naar de juiste dagprogramma's maar mijn collega's stonden de hele dag voor me klaar. Uiteindelijk ging het prima, op een foutje met het sapje na. Dat bleek ranja te zijn en had ik het puur gegeven. Bewoner vroeg nog watvoor sapje het was. Mijn collega vroeg of ik het wel had aangelengd met water. Uhhh. 'Ik vond het wel lekker!' Meteen maar even gezegd dat het een beetje suf van mij was en dat ik het voortaan gewoon met water doe. Dit was een uitzondering. 

Na het drinken nog even naar de supermarkt geweest met twee bewoners. De één kon heel goed de weg wijzen terwijl de ander even wat dingen recht moest zetten en de boontjes die op de grond lagen weer in de doos gooide. Hij vroeg of we snoepjes gingen kopen. Ook toen was ik duidelijk, we halen alleen wat er op mijn lijstje staat. Het is ook nog even zoeken hoe zij de wereld ervaren en hoe ik hun duidelijkheid en vertrouwen kan geven dat het altijd goed komt. De rest van de dag verliep goed en ik ging met een tevreden gevoel naar huis.

Toen ik thuis kwam was De Leukste onderweg om de meiden op te halen. Ik heb de tafel voor ze gedekt -ik heb in de middag warm gegeten op het werk- en na het eten hebben we taart gegeten en cadeautjes gegeven. Ik heb nog wat op de bank gehangen en ben vroeg naar bed gegaan.

Zondag 5 oktober

Deze keer ging de wekker om kwart voor zeven voor een vroege weekenddienst. De eerste één op één dienst na ook één dag meegelopen te hebben. Ik las in de rapportage dat hij de avond ervoor geen medicatie had gehad. Er is gelukkig een melding van gemaakt. Foutje van de collega die de avond ervoor met hem werkte. Ik had dus een uitdaging. Hij zat heel hoog in emoties en bleef af en toe echt hangen. Nog even fysiek afstand genomen toen hij wat boos werd. Niet op mij maar hij kon even niet op een naam komen. Zo ging dat de hele dag een beetje door. Van redelijk ontspannen naar best wel onrustig. 

We hebben een heerlijke wandeling gemaakt en kwamen uit bij het labyrint waar hij zei: Jij mag op het bankje zitten en dan ssssstt -met zijn vinger voor zijn mond-. Heel fijn dat hij dit soort dingen zelf kan aangeven. Hij heeft het hele labyrint gelopen en zijn spanning zakte al gauw af. Om drie uur kon ik met een tevreden gevoel naar huis rijden. Ik heb het maar mooi geflikt!

Thuis merkte ik dat ik wel heel erg moe was. De Leukste ging de meiden weg brengen en ik maakte wat eten. De rest van de avond heb ik lekker op de bank gehangen. Rust. Even alles loslaten. Weer niet te laat naar bed gegaan want maandag mocht ik naar een vergadering en daarna weer werken.