Week 42 - Druk, drukker, drukst

Maandag 13 oktober

Week 42 is voorbij gevlogen, ik schrijf deze update terwijl week 43 al bijna om is. Maandagochtend begin ik rustig, ik vertrek weer veel te vroeg naar het werk voor een cursus. Iedereen komt op het laatste moment binnen lopen dus volgende keer gun ik mezelf wat meer tijd. Twee uur lang veel informatie en na de tijd het hoofd vol terwijl ik nog een inwerkdienst mag doen. Maar dan verandert dat omdat een collega op de andere kant alleen staat en er een 1 op 1 dienst mist. En laat dat nou mijn favoriete dienst zijn. Enige dingetje, ik was niet ingewerkt op de avond. Programma erbij en gewoon maar 'doen'. En dat ging prima, ik reed met een trots gevoel naar huis.

Dinsdag 14 oktober

Rond tien uur belt de gynaecoloog. Het was een kort maar goed gesprek. Ik heb op 11 november een MRI scan om te gaan kijken of er plekken te zien zijn. Nadeel is wel dat dit pas gezien kan worden als ze groter zijn dan een centimeter. Ik meld dat ik enorme hoofdpijn heb en daarvoor stuurt hij een recept voor tabletten die de bijwerkingen verminderen. Ik besluit om toch de tweede injectie te laten zetten want waarschijnlijk heb ik daar veel minder last van. Het is allemaal afwachten.

Daarna alweer naar het werk want we hebben een vergadering. Chaos, mensen die laat komen, mensen die online mee doen maar de laptop werkte niet. Een gekakel van jewelste en mijn hoofd, nou dat zat na twee uur echt overvol. En daarna mocht ik een inwerkdienst doen op de groep. Gelukkig had ik al twee diensten mee gelopen dus dat was ook goed te doen. Om tien uur doodmoe naar huis. Dit soort dagen trekken mijn batterij leeg.

Woensdag 15 oktober

Voor de zekerheid de wekker gezet, nog steeds moe maar wel lekker naar de kapper. Even wat tijd en aandacht voor mezelf. Ik loop nog even door de stad en koop nieuwe sokkenwol en naalden. Soms mag je extra lief zijn voor jezelf. De rest van de dag hang ik op de bank, ik brei een paar sokken af en voor de rest doe ik weinig nuttigs. Ondertussen komt mijn toverlamp binnen en had ik geluk dat mijn kaartjes er heel goed in passen. Ik zag pas toen ik de foto gepost had dat er een haar op de lamp zat. Dus je hoeft niet over je beeldscherm te vegen.

Donderdag 16 oktober

Ik start rustig op, Dochterlief vraagt of ik vrij ben vandaag en heeft zin om samen iets te gaan doen. Om half tien werd mijn tweede hormooninjectie gezet door mijn vaste verpleegkundige. Dit ging weer prima. Ook hij gaat er van uit dat de klachten nu veel minder zullen zijn.

Nog even een bakkie koffie gedronken en toen naar mijn oude werkgever om mijn sleutels in te leveren. Dochterlief heeft ook wel zin om nog even de stad in te gaan. We gaan even knuffelen bij mijn vriendinnetje. We dronken koffie in de winkel, hadden weer fijne gesprekken en ik heb natuurlijk ook weer wat gekocht. Deze keer een zwarte ribbroek -ik heb hem ook in het groen- en twee shirtjes. Daarna nog even naar de Action want Dochterlief wilde wat make up dingetjes kopen. Ik kwam er alleen met stickerboekje vandaan, ik heb me netjes gedragen. 

Vrijdag 17 oktober

Mijn dag begint onrustig, beetje slecht geslapen door hormonen. Donderdag de tabletten opgehaald bij de apotheek en deze neem ik maar meteen in. Ik begin aan een paar sokken op mijn nieuwe Addi naalden. Je breit dan met drie naalden in plaats van vijf. De kromming zorgt ervoor dat het veel makkelijker gaat. Het was echt wel even wennen maar uiteindelijk scheelt het heel veel handelingen. 

In de avond wordt de jongste van het drietal van de Leukste opgehaald en is het gedaan met de rust. Ik kruip heel vroeg mijn bed in. 

Zaterdag 18 oktober en zondag 19 oktober

Beide dagen heb ik vroege diensten op de groep. Eén bewoner is naar ouders dus we zijn met z'n drieën. De één loopt wat door het huis te keutelen en de ander heeft moeder op de koffie. We maken een wandeling, genieten van een warme maaltijd en zo komen we de dagen prima door.

De andere twee meiden komen zondag vanuit scouting bij hun vader dus we hebben het huis weer vol. Ik heb er een beetje afstand van genomen want ik ben doodmoe dus kan er minder goed tegen. Vooral de jongste is een portret. Ik heb het allemaal aan hun vader overgelaten en ben beide avonden vroeg naar bed gegaan. Ik had het nodig. Gelukkig werken de tabletten tegen de hoofdpijn maar de vermoeidheid -ik ben super bleek- is heftig. Maar als dit het enige is dan ben ik blij. We wachten het nog even af. Na de vorige injectie kreeg ik na een week klachten. 

De week is voorbij gevlogen. Soms is het ook gewoon even veel. Maar gelukkig was er ook tijd voor mezelf en ook nog eens met Dochterlief op pad geweest, dat was ook al een tijd geleden. Op naar volgende week.